Onze eerste dagen Oradea en heel veel informatie

Hallo beste lezertjes,

Een nieuw hoofdstuk is begonnen, onze missie is gestart...

Vrijdagochtend zijn we na 6 uur trein aangekomen in Oradea. Dafina wachtte ons op aan het station en bracht ons naar het CCF. Dafina is een psychologe hier in het CCF en zij neemt de taak op zich om voor ons te zorgen en ze doet dat vre goed!
Toen we enkele minuutjes later al in het CCF aankwamen werd ons gevraagd of we het zagen zitten om bij een voorziening op bezoek te gaan... We twijfelden geen moment en na een korte blik op onze kamer zaten we vijf minuten later alweer in de wagen om samen met Alexandru (de directeur) naar het centrul maternal Briana te gaan. Omdat het doel van dit bezoek nauw verbonden ligt met datgene waar het CCF mee bezig is, willen we eerst wat duiding geven over het CCF, althans wat we er al van weten:

CCF - voluit: Community Center for Child Protection and Family Support `Plopii fara sot` (eenzame populieren - genoemd naar een Roemeens dichterlijk lied)

Het CCF bestaat sinds maart 2007, en ligt gesitueerd aan de buitenrand van Oradea. Het is dan ook nog allemaal heel nieuw en `t ziet er zoals de Vlamingen het zouden zeggen: ollemolle vre chic uit. Rond het centrum wordt er momenteel druk gebouwd aan nieuwe wijken.
De katho, afdeling Ipsoc (waar wij studeren) ondersteunt reeds enkele jaren de vzw Oradea, opgericht en bezield door Patrick Bellinck. Deze vzw ondersteunt vanuit Vlaanderen verschillende hulpverleningsorganisaties in Oradea, waaronder het CCF. Meer informatie over de vzw en de organisaties kan je vinden op www.oradea.be (in het eerste bericht hebben we hierrond wat verkeerde informatie gegeven, waarvoor onze excuses).

De missie van het CCF ligt in het geven van ondersteuning van gezinnen opdat ieder kind de kans krijgt om zich optimaal te kunnen ontplooien. Kinderen worden beschermd tegen misbruik, verwaarlozing en uitbuiting. Het belang, het welzijn van het kind staat dus in de hele werking voorop.
De doelgroep van de werking zijn gezinnen, ouders of ander opvoeders (grootouders, pleeggezinnen,...) waarbij ontbreekt aan de kennis, vaardigheden of mogelijkheden om kinderen vanuit een positieve benadering op te voeden. Zo kunnen omstandigheden als extreme armoede, een drugs- of alcoholproblematiek, misbruik in het gezin, prostitutie, intrafamiliaal geweld enzovoort, maken dat een kind de kansen wordt ontnomen om op te groeien en deel uit te maken op een volwaardige manier van de samenleving.

Om deze missie te bewerkstelligen, heeft de organisatie verschillende afdelingen:

het counseling centrum: deze afdeling wil voorkomen dat kinderen van hun ouders worden gescheiden door via interventies de sterktes van het gezin te verhogen en de belastende factoren waar mogelijk te reduceren. Dit is vooral het domein van de psychologen en de sociaal werkers.

het crisisopvangcentrum: in het CCF is er ruimte voor twee leefgroepen met een capaciteit van ongeveer 12 kinderen per leefgroep (in ideale omstandigheden). Kinderen krijgen hier residentiele opvang gescheiden van hun ouders, wanneer ze in acuut gevaar verkeren en leven in het gezin onmogelijk is. De keuze tot opname in de leefgroep is dan ook in de eerste plaats ter bescherming van het kind.

the maternal centre: (een nederlandse benaming hebben we hier niet meteen voor) deze werking komt normaalgezien heel binnenkort in actie en men is dus volop bezig met de voorbereidingen.

Daarnaast is er ook een frequente samenwerking met andere voorzieningen zoals het kinderziekenhuis, de politiediensten, en andere
Veel meer uitleg kunnen we momenteel nog niet geven bij de hele werking. Het is dan ook de bedoeling om alles echt te leren kennen en dit beetje bij beetje verder te kunnen aanvullen.

Het TROP-project
In januari is er een project goedgekeurd: het TROP-project (training romanian professionals) , waarbij het CCF samen met andere organisaties in Oradea zich wil concentreren op preventie-werk. Om te komen tot een goed preventieproject zijn een aantal voorwaarden te vervullen:
- een goed functionerend netwerk en samenwerking tussen verschillende organisaties
- kennis, inzicht en vaardigheden over de roemeense gezinnen - kennis over de risico`s, over armoede, over wat gezinnen kwetsbaar maakt en wat hen sterker maakt
- de gezinnen die ondersteuning kunnen gebruiken moeten worden bereikt. Daarom moet worden nagedacht over hoe je een project laagdrempelig kan maken en hoe het op lokaal niveau kan worden aangeboden. Kort gezegd: waar liggen de aanknopingspunten om de doelgroep te bereiken
- een goed preventieproject moet samen tot stand komen en evalueerbaar / aanpasbaar vanuit de ervaring

De vele bezoeken die ons de komende weken wachten, zullen dan ook vooral gekaderd zijn in het werken rond het TROP-project.

Ons eerste bezoek
In het begin van deze briefing schhreven we dat we al meteen werden meegenomen naar een voorziening. Dit contact had dan ook als voornaamste doel om de voorziening uit te nodigen om mee te werken in het TROPproject en een stuk te zoeken in hoeverre de visie kan inpassen.
In Centrul Maternal Briana maakten we kennis met een vrij verouderd gebouw, met weinig comfort waar maximum 7 tienermoeders met hun eerste kindje ondersteuning konden krijgen. Met de aangeboden hulpverlening tracht men de zelfstandigheid en de verantwoordelijkheid van de jonge moeders te bevorderen in het belang van zichzelf en van het kind. De grootste moeilijkheden die men daar ondervind is dat de vrouwen het heel moeilijk vinden om alleen te zijn. Ze storten zich op willekeurige en vluchtige relaties die dan ook meestal niet ten goede komen van zichzelf en hun kind. Wanneer men dan van de ondersteuning geniet, ervaren ze dat hun leven opnieuw wat vorm en perspectief krijgt - maar zodra men weer wordt losgelaten gaat het als vanouds af aan. In het centrum probeert men dan ook de hardnekkige reinstitutionalisering tegen te gaan. Dit doen ze door een job te helpen zoeken, door sociale huisvesting mogelijk te maken enzovoort. Toch is het belangrijk om hier duidelijk een onderscheid te maken met hoe het er in Belgie aan toe gaat: zo kom je met het salaris van voltijds werken bv. in een fabriek niet toe om te kunnen overleven met een kind en is er geen tussenkomst van de staat in een gewaarborgd minimuminkomen. Dus moet een alleenstaande moeder naast het voltijds werken hopen om nog ergens anders wat bij te verdienen - of zoekt men een partner (vandaar ook het storten op relaties, of het zoeken van een uitweg in de prostitutie).
Het leven in Roemenie kan dus heel schoon zijn, maar is het voor velen jammer genoeg niet.

In de komende weken gaan we ons ook verder verdiepen in de sociale zekerheid van Roemenie. De vele bezoeken zullen ons daar zeker bij helpen.

De eerste kennismaking met het CCF:
na het bezoek nam Alexandru ons mee om een hapje te gaan eten in het stadscentrum...en dat was wel nodig ook, want we hadden het gevoel dat onzen buik tegen onzen rug plakte.
* hierbij een insider voor Wouter: de soep met het kalfsvlees in een broodje gegoten (we weten niet meteen de naam) was volgens Ilse heel erg lekker. Ze moest dit van Alexandru proberen omdat het blijkbaar jouw lievelingskostje is... en we je hiermee een tikkeltje jaloers kunnen maken :-)

Toen zijn we naar de supermarktje geweest, waarbij Alexandru vooral een heel mannelijke naslenterende rol op zich nam. Nog wat later werd het dan uiteindelijk tijd om het CCF wat uitgebreider te gaan verkennen. We kregen een rondleiding door het kleurrijke en smaakvolle gebouw (ikeaanse stijl) en werden voorgesteld aan heel wat mensen. Het zal best wat oefenen worden in de namen en vooral in het leren spreken van de Roemeense taal, want met heel wat collega`s is de gebarentaal momenteel de voertaal. Na 5 uur is iedereen naar huis gegaan, behalve de kindjes enkele opvoeders en wij natuurlijk. Het hele weekend hebben we dus uitgebreid de tijd genomen om door de gangen te slenteren, een beetje kennis te maken met de kinderen door wat met hen te spelen, onze was te doen, boodschappen te doen, de stad te gaan verkennen en ondertussen ook heel veel computerwerk te doen. Het stadsbezoek werd geheel onverwacht opgefleurd door een fakkeltocht die bezig was, waarbij enkele duizenden Hongaren een feestdag vierden en volksliederen zongen.

Momenteel is het zondagavond en gaan we het weekend afsluiten met nog een hapje en vroeg in ons bedje te kruipen. We zijn nu al heel benieuwd naar wat de komende dagen ons zullen brengen ! en zoals je wellicht al weet... we houden jullie regelmatig op de hoogte !


Lieve groeten
Ilse en Tina