met vladimir op de skies

Hello dear friends,

Before we tell our new stories, we want to thank Theo and Vali for the amazing great time we had in Bucharesti. We enjoyed your compagnie, we liked all the stories and the patato on the stick is our favorite statue !
At the moment we stay in Brasov, which is nice and cousy. And today we went up to pioana Brasov for our first ski - experience. We liked it a lot, and it`s a pitty that we can`t stay for a whole ski-vacation.

Greetz and until next time

* Ilse will come back to Bucharest on the 25th of march, so hopefully she meet you then for the camera


Hallo iedereen,

Na een engels begin, is het tijd voor een nieuw berichtje (ook leesbaar voor mama`s en meme`s) met enkele interessantheden want er is meer dan halve liters alleen in het leven.

Onze eerste dagen in Boekarest hebben we doorgebracht in het gezelschap van Theo en Vali. We bezochten een openluchtmuseum met allerlei authentieke huisjesstijlen uit Roemenie. We namen ook een kijkje in the house of people, nu het palace of parlement. Dit was nogal indrukwekkend. In 1985 kreeg Ceausescu het in zijn bolletje om voor zichzelf dit paleis te bouwen dat het tweede grootste huis ter wereld is (na het pentagon in de VS). In vier jaar tijd werd alles verwezenlijkt door 700 architecten en 20000 werknemers in drie ploegen. Je kan je dan ook wellicht voorstellen dat het daar poepchic is.
Dat terwijl voor de val van het ijzeren gordijn de mensen creveerden van den honger. Absurd hoor. Nog steeds zijn mensen heel haatdragend naar Ceausescu toe en het regime dat er was.

Niet enkel in het paleis waren er nog sporen van het communisme te zien. In de straten zie je huizen verkommeren, terwijl de officiele gebouwen omterchicst en omtergrootst zijn. Theo legde uit dat er voor alles in theorie een systeem bestaat, maar dat er niets wordt toegepast in de praktijk. Volgens haar komt dit omdat men de herworven vrijheid niet meer wil opgeven.

... foto`s en sfeerbeelden kunnen we jammer genoeg niet geven, omdat ons toestelletje net voor het vertrek uit Boekarest in de verkeerde rugzak belandde. Binnen enkele weken komt dit in orde.


Na een boeiend stadsbezoek en heel fijne momenten met Theo en Vali, hebben we het gevoel een klein beetje van de Roemeense cultuur te leren kennen... en deze bevalt ons wel ! (vooral het relaxe ritme)

Gisteren (zondag) zijn we na lang slapen en bekomen van het toch wel hevige uitgaansleven, doorgereisd met de trein naar Brasov. Dit is een stadje in een vallei in de bergen van Transsylvanie. Op enkele km van hier zou Dracula hebben gewoond en geleefd. (we zijn hem gelukkig nog niet tegen gekomen, maar de houten spiezen en knoflook zitten in onze rugzak gebruiksklaar)
Brasov zelf is een zeer mooi stadje, met oude kerken, gebouwen, het smalste straatje van Europa en een vre tof marktplein. Ideaal om op `t gemak wat rond te kuieren en je ogen uit te kijken. Vandaag zijn we de bergen ingetrokken. Oorspronkelijk hadden we het idee om een flinke wandeling te maken, maar de weergoden waren ons niet zo gunstig gezind. Sneeuwval maakte dat we onze bergschoenen ruilden voor skilatten. Een `knappe` skileraar leerde ons in enkele uren de kneepjes van het vak. Zo ervoeren we dat je sneller van boven naar beneden gaat dan omgekeerd. We vonden het allebei heel leuk en vinden het zeker voor herhaling vatbaar.
Waar het dus eergisteren nog 20 graden was in Boekarest en de zon zalig scheen, zitten we dus nu in een vriestemperatuurtje. Zo zie je maar hoe divers een land kan zijn.

Waar we de komende dagen zullen vertoeven, is nog een groot vraagteken. Maar we zijn er nu al van overtuigd dat het sowieso weer mooi zal zijn.

Nog een lieve groet en tot schrijfs,

Ilse en Tina